wim Huizing - Just for today

Just for today

Deze column ‘Just For Today’ heb ik geschreven, naar aanleiding van de podcast DRIVE van voormalig topsporter Mark Tuitert , waarin hij in gesprek is met Elke Wiss, filosoof en auteur van ‘Socrates op Sneakers’, In deze podcast, waarnaar ik gebiologeerd luisterde, werd ik gegrepen door de zin in het allerlaatste deel van de podcast: 

 

Het leven is niet jouw bezit, je maakt het mee en je hebt er geen controle over!

 

In mijn vorige column schreef ik over mentale veerkracht in onzekere tijden, waarbij het ging over:

Te accepteren, goed te luisteren en te kijken, maar zeker niet te berusten.

Het omarmen van synchroniciteit door deze waar te nemen.

De energie te vinden om in de flow te komen, waardoor het weer gaat stromen.

Zich nieuwe kansen en mogelijkheden aandienen die je voorheen niet had kunnen bedenken.

 

Het kan dan ook geen toeval zijn dat ik eerst deze podcast luisterde en vervolgens, in de Stentor van afgelopen zaterdag, een interview lees met…, ja je raad het al, Elke Wiss. In dit interview kwam ook het boek ‘Socrates op Sneakers’ ter sprake maar ook De  Denksmederij. 

In ‘Socrates op Sneakers’ leert Elke Wiss je de kunst van het vragen stellen aan de hand van Socrates en andere beroemde filosofen, zodat we gesprekken leren voeren die leiden tot verdieping en verbinding.

Juist in deze tijd, waarin iedereen roept en vindt en we de verbondenheid en verdieping af en toe totaal missen is dat actueel. Waarbij oppervlakkig gekakel iedere diepgang mist, we roepen om te roepen en schreeuwen om te schreeuwen.

Verbondenheid en verdieping gaat ons juist nu helpen om samen wijzer te worden. Het geeft ons de mogelijkheid om te ontdekken wat we voorheen wellicht nooit ontdekt zouden hebben.

Ik ben er dan ook van overtuigd dat de kracht van de collectieve intelligentie in combinatie met verbondenheid, ons gaat helpen juist dat onontdekte te vinden. Goede vragen stellen is daar onderdeel van, evenals oordeelloos luisteren. Dus loslaten van alleen meningen, opvattingen, persoonlijke overtuigingen en het redeneren vanuit je eigen perspectief. 

Dat oordeelloos luisteren  biedt ons vooral nieuwe perspectieven, waarin je mag twijfelen en je ongemakkelijk mag voelen. Het is niet erg om niet te weten. Ik denk dat dit een voorwaarde is om vanuit verschillende invalshoeken te kijken en je te laten verwonderen, zonder je daarin te conformeren aan dat wat je allemaal al weet. Uiteindelijk gaat het erom dat we willen weten wat we niet weten, om zo het verschil te kunnen maken. 

Omarm je onzekerheid en herzie, als je wilt,  je eigen kompas. Daarna wordt het tijd om te kijken naar wie je bent en wat je doet, om zo je eigen koers uit te zetten. Niet terugkijken naar gisteren en alweer bezig zijn met morgen, maar in het nu te zijn. Wat is nu belangrijk, wat heb ik nu nodig en wat wil ik nu.

Zeker nu ik eens te meer besef dat het leven niet maakbaar is, is het juist deze gedachte die zorgt voor innerlijke rust. Het gaat over in het moment zijn en te genieten van de doorlooptijd die mij gegeven is.

 

It’s all about Today

 

 

Meer weten over Mark, Elke en De Denksmederij, check de linkjes:

https://marktuitert.nl/  

http://www.elkewiss.nl/

https://www.denksmederij.nl/ 

Als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan

Vanuit de schaduw in het lichtIn mijn nieuwe column: mentale veerkracht in onzekere tijden, als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan, neem ik je mee op reis 

Mentale veerkracht in onzekere tijden, als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan

Als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan,
Blijf ik krijgen wat ik altijd heb gekregen.

Als ik blijf kijken zoals ik altijd heb gekeken,
Blijf ik denken als ik altijd heb gedacht.

Als ik blijf denken zoals ik altijd heb gedacht,
Blijf ik geloven zoals ik altijd heb geloofd.

Als ik blijf geloven wat ik altijd heb geloofd,
Blijf ik doen wat ik altijd heb gedaan.

Als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan,
Blijft me overkomen wat me altijd is overkomen.

Als me blijft overkomen wat me altijd is overkomen,
Blijf ik voelen wat ik altijd heb gevoeld.

Maar als ik mijn ogen sluit
en voel mijn ware zelf vanbinnen

Dan kom ik deze cirkel uit
en kan ik steeds opnieuw beginnen. 

 

Dit gedicht is de aanleiding voor deze nieuwe column. In een eerdere column schreef ik hoe ik vanuit de schaduw in het licht ben gestapt. Na een periode van confronteren, incasseren, herstellen, herpakken, herontdekken en opnieuw beginnen, ben ik in staat geweest uit de cirkel te stappen. 

Om zo opnieuw te beginnen met “de beste versie” van mijzelf, als partner, vader, maar ook als ondernemer door een herstart te maken met mijn bedrijf. Ik praat over februari van dit jaar (2020)

Met een toost op het leven en het omarmen van het verleden sloot ik een turbulente fase van mijn leven af en was ik in staat om vooruit te kijken. Om zo met, hervonden energie, stappen vooruit te zetten enik stond in de startblokken om uit te vliegen. Klaar om te vlammen en toen kwam de maand maart, de maand die in het teken stond van het verzilveren van alle noeste arbeid, die geleverd was in de achterliggende periode. Precies in het startschot kwam ik los, een start die onbeschrijfelijk veel voldoening gaf en zorgde voor euforie.
Maar half maart kwam daar de vervelende boodschap, we weten allemaal wat er toen gebeurde. 

Daar stond ik met al mijn plannen, gevulde agenda en vooruitzichten. Als een atleet met een forse hamstringblessure verliet ik het zzp speelveld. Wat volgde was acceptatie. Maar om invulling te geven aan deze acceptatie, moest ik op zoek naar de resetknop van Wim-Huizing als mens en als ondernemer.  Fysiek in een goede conditie door o.a. het boksen i.c.m. hardlopen. Maar in deze fase komt het juist aan op mijn mentale veerkracht.

Mentale veerkracht in deze onzekere tijd. Hoe ga je stabiliteit en structuur vinden om opnieuw de kracht te vinden om door te gaan? Gaat het leiden of lijden worden.

Hoe ga je überhaupt de balans vinden, als de enige zekerheid die je hebt de onzekerheid is. Zeker in mijn geval, na een lange herstelperiode en klaar om mijn rentree te maken.  De angst die op de loer ligt voor een terugval, de irritatie en de frustratie die dat met zich meebrengt. 

Het kan het niet geheel toevallig zijn dat mijn oog op het boek “Hoe word je een stoïcijn” in onze boekenkast viel.  Geschreven door De Italiaanse filosoof en bioloog Massimo Pigliucci. Klik hier voor het boek.

Samengevat komt het hierop neer: Verander je leven door je te concentreren op waar je wél invloed op hebt.

Waarbij het o.a. gaat over streven en vermijden. Om te voorkomen dat je niet bereikt waar je naar streeft en dan terecht komt in dat wat je wilde vermijden, je impulsiviteit in bedwang te houden en je niet te laten misleiden door lukrake oordeelsvorming. Maar je te beperken tot de feiten en te kijken naar wat binnen je beïnvloedingssfeer ligt en wat niet.

Voor mij een enorme uitdaging: om uit mijn trouwe labrador gedaante te stappen en te gaan staan voor mezelf.  Een volledige reset te maken en te kijken waar de langere termijn kansen liggen en wat ik op korte termijn wil doen.  Om de rust te bewaken, overzicht te houden, om te voorkomen in het streven en het vermijden terecht te komen, de sleutel mentale veerkracht. 

Na het eerste gevoel van de geblesseerde atleet, voelde ik in tweede instantie mijzelf als een aangeslagen bokser die de klappen van onzekerheid moest incasseren, die deze periode met zich meebrengt. 

Het voelen van pijn, die je doet besluiten om die maximale 10 tellen rust te pakken om te herstellen. Waardoor je in staat bent om deze ronde te overleven, met als redding de gong, die klinkt als einde van deze ronde. 

Waarin je de tijd krijgt om je terug te trekken in de hoek, om uit te blazen, om vervolgens met je team samen de mentale veerkracht te vinden. Zodat je jezelf kunt herpakken en die tweede adem te vinden die nodig is om door te gaan. Te herontdekken waar je kracht ligt om tot (creatieve) oplossingen te komen, waardoor je instaat bent de vrije ruimte te vinden. Die je verder helpt om door te gaan en niet op te geven en je in staat stelt de onzekerheid om te buigen naar zekerheid. 

 

Te accepteren, goed te luisteren en te kijken, maar zeker niet te berusten.

Het omarmen van synchroniciteit door deze waar te nemen.

De energie te vinden om in de flow te komen, waardoor het weer gaat stromen.

Zich nieuwe kansen en mogelijkheden aandienen die je voorheen niet had kunnen bedenken.

 

Door een beroep te doen op mijn “mentale” veerkracht in tijden van onzekerheid, ben ik in staat geweest om wederom het beste uit mijzelf te halen. Ik ben weer gaan schrijven en ben druk bezig om mijn derde boek vorm te geven, een nieuwe website te lanceren en mijn bedrijf te herpositioneren en te re-branden, waarover binnenkort meer.

“Stap uit de cirkel”

 

Vanuit de schaduw in het licht

Vanuit de schaduw in het licht

Permissie om de beste versie van mij zelf te laten zien.

Dat klinkt nogal. In mijn geval werd het tijd om nu te gaan staan en acteren voor en vanuit mijn innerlijke kracht, ook wel talent genoemd. Te gaan fröbelen.

Acteren vanuit onbevangenheid, gebruikmakend van mijn intuïtie en waarbij mijn hoofd en mijn ratio ondersteunend is.

Ik heb in de afgelopen 50 jaar mijn hoofd zo sterk ontwikkeld dat mijn passie en kracht op de achtergrond waren komen te staan. Wat uiteindelijk resulteerde in twijfel, piekeren en negatieve gedachten.

Met als gevolg periodes van neerslachtigheid, waarin donkere periodes zich afwisselenden

met zwarte periodes, en met zwart bedoel ik inktzwart. Zo zwart dat het mij uiteindelijk in een serieuze vorm van depressie deed belanden. Het is wellicht moeilijk voor te stellen, het is het gevoel dat er geen als meer is…..

Nu 5 jaar verder kan ik zeggen dat ik dit hoofdstuk met succes heb afgesloten, en het klinkt als een cliché; ik ben er veel sterker ben uitgekomen.

Terugkijkend realiseer ik me des te meer wat voor impact deze zwarte periode gehad heeft op mijn vrouw en kinderen. Ik realiseer me, dat ik er, zonder hen en hun onvoorwaardelijke steun in en naast de professionele hulp die ik heb mogen ervaren, de toekomst er “anders” had uitgezien. Ik ben hun dankbaar.

Hoeveel veerkracht moet mijn gezin wel niet gehad hebben, om zich door deze jaren heen te slaan. Aan de andere kant ook het bijzondere dat buiten ons gezin, ik instaat ben geweest een masker op te zetten en mijn kwetsbare kant niet heb laten zien.

De reden waarom ik dit nu schrijf: omdat je als man eigenlijk niet snel met je verhaal naar buitenkomt.

Dat kwetsbaarheid eigenlijk niet snel besproken wordt. Hoe moet je hier als buitenstaander mee omgaan? Het roept vaak discomfort op.  Terwijl het kwetsbare leven, fragiliteit

imperfectie, onzekerheid en broosheid zoveel mooie elementen in zich hebben. Het heeft mij in verbinding gebracht met daar waar het om gaat. Wie ben je nu echt.

Het heeft mij op 54-jarige leeftijd doen besluiten om: de beste versie van mijzelf zelf te laten zien. Door de lessen die ik heb geleerd in mijn verleden voor mij te laten werken.

Daar de kracht uit te halen om door te gaan. Door de kracht van kwetsbaarheid in het licht te zetten en hiermee waardevolle impact te maken, niet alleen voor mijzelf maar ook voor organisaties die daarvoor open staan. Per slot van rekening heb ik dit pad niet voor niets doorlopen.

Dit vraagt om een transitie, niet alleen van mijzelf, maar ook van mijn bedrijf. De komende tijd staat in het teken van deze transitie. Om zo de beste versie van mijzelf te kunnen laten zien, door de kracht van kwetsbaarheid in het licht te zetten.

Waarbij de elementen vrije ruimte, vrijdenken, creëren en doen centraal komen te staan.

Zodat je met een heldere geest naar de toekomst kunt kijken.

Wij maken gebruik van cookies!

Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord dat deze website cookies plaatst op uw apparaat. Een cookie is een klein tekstbestand dat door de website wordt gebruikt om de website te laten functioneren en uw bezoek efficiënt te maken.

Klik op akkoord voor een volledig werkende website, of bekijk eerst de details op de detail pagina alvorens u akkoord gaat.