Van Kuddedier via Kwetsbaarheid naar Innerlijke kracht

In mijn nieuwste column Uitbreken uit de Kudde neem ik je mee in mijn verhaal.

Hoe ik van Kuddedier via Kwetsbaarheid kwam naar Innerlijke kracht

Jaren zat ik vast in de kudde gedachte!

Lekker grasduinen, beetje sjokken, beetje grazen mee met de groep om lekker in de schaduw staan van de ander. Vooral niet te veel opvallen en afwijken van de kudde en het gemiddelde. Om vervolgens weer lekker plaats te nemen in de kudde. Lekker comfortabel, althans zo op het eerste gezicht

Maar wat als je erachter komt dat je eigenlijk niet in de kudde past? Waarom ben je dan nog in de kudde? Waarom breek je niet uit en zoek je je eigen weg of een nieuwe kudde? Wat weerhoud je om je om een keuze te maken en je eigen pad te kiezen?

Draait alles om de goedkeuring van de kudde en de behoefte aan erkenning? Als dat dan zo is waar komt dat dan vandaan? Heeft dit te maken met niet gezien en/of gehoord zijn? Of is het een gebrek aan zelfvertrouwen om je plek in te nemen, waar dat dan ook mag zijn.

Als het schuurt durf je het dan om een ontdekkingsreis aan te gaan, om te bepalen wat en waar je plek is?  En mocht blijken dat je niet een kuddedier bent, waar gedij je dan het beste?

Deze gedachten hebben mij jarenlang onrustig gemaakt. 

Onrust in het hoofd, is het lastigste wat er is. De continue gedachtestroom die kap je niet zo een twee drie af. Het ene stemmetje dat zegt ‘het is toch goed zo’ en het andere stemmetje dat zegt ‘breek uit conformeer je toch niet steeds, ga vinden wat je zoekt en neem je plaats in.’ 

Op enige moment kwam ik tot het besef dat ik er zo onrustig van werd. Je weet dat je er iets mee moet gaan doen, maar ik kon niet precies duiden hoe.
Juist dat is voor mij de reden geweest om te ontdekken waar mijn onrust toch vandaan kwam. Deze reis heb ik een aantal jaren geleden gemaakt en in een boekvorm uitgebracht; “De Droomprins en de Waarzegster, daar waar ziel en zakelijkheid elkaar ontmoeten”
Een expeditie vol met ontdekkingen, goede gesprekken, verdwaasde blikken, emoties en alles wat daarbij komt kijken. 

Met eigenlijk maar een doel; om te ontdekken hoe zaken voor mij werken en waarom ze zo werken. Te ontdekken wat mijn patronen zijn en hoe het met mijn ratio, intuïtie en het weten zit; Kortom om te ontdekken wat  is mijn gebruiksaanwijzing is en en wat mijn triggers zijn

Inmiddels ben ik heel wat jaren verder en ben ik nog steeds onderdeel van de kudde. Waarop zich niets mis mee is, maar tegen beter weten in bleef ik maar een beetje rondlummelen in de kudde en mezelf wijsmaken dat het prima was zo. Terwijl ik wist dat het niet zo was. Waren het mijn diepste angsten en het getergde verlangens, wat me besluiteloos deed ronddwalen?

Die tweestrijd tussen hart en hoofd en de onrust deed mij niet veel goeds (Zoals ik beschreef in mijn column vanuit de schaduw in het licht). De vraag “wat als ik die donkere periode ga ombuigen, deze omarm en er mijn kracht van maak?”.

Dit heeft mij doen besluiten om opnieuw een boek te schrijven.

Een boek waarin ik je meeneem in mijn verhaal:

Toen kwam dat ene jaar waarin alles zwart werd. Depressie werd een diagnose waar ik en mijn omgeving mee te maken kregen. Na een lang traject van herstel (18 maanden), met vele hulpverleners om mee te praten en aan de slag te gaan met mijzelf, volgde het nieuw idee: een boek schrijven met als hoofdthema ‘Depressie’, gekoppeld aan hoe om te gaan met, welke impact dit heeft op je directe omgeving (vrouw en kinderen) en hoe het eventueel “anders” kan in de zorg/hulpverlening, dit naar aanleiding van mijn eigen ervaringen. Op het gebied van behandelingen, meedoen in de maatschappij, aansluiting vinden, onderwijs en zorg, samen werken aan herstel… Iets waar steeds meer mensen mee te maken krijgen en eveneens een onderwerp waar niet altijd openlijk in gedeeld wordt. Een actueel onderwerp op alle fronten”.

Met mijn creatieve geest ben ik aan de slag gegaan om hierover het een en ander op papier te zetten. 

Op dit moment werk ik samen Loes Visch van Loes XXLV-boekbegeleiding om mijn droom te verwezenlijken, namelijk een uitgever vinden die mijn boek wil publiceren. Via het schrijven heb ik een manier gevonden die bij mij past om mij te uiten over de periodes gedurende en na mijn depressie.

Terugkijkend is het nu de tijd om de kudde te verlaten en mijn eigen pad te kiezen en draagt het nog uit te geven boek bij aan een mooi nieuwe perioden in mijn leven. Zodat ik vanuit mijn innerlijke kracht dat ga doen wat bij mij past. Over de kracht en veerkracht die ik heb mogen ervaren van Diska en de kinderen. De onvoorwaardelijke steun, die ik in deze periode heb mogen ervaren, is er een van onschatbare waarde geweest. 

Tijd om ervaringen en inzichten te delen.

 

Wordt vervolgd.

 

Puntkomma

Zo mijmerend in de zon, een beetje nagenieten en voor een deel nog in de vakantie modus, zat ik na te denken over de afgelopen periode. Wat heeft deze periode voor mij persoonlijk betekent en welke les/waarde haal ik er voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving uit?     

Zo kwam ik bij de puntkomma terecht; Een mooi symbool met een diepere betekenis. 
Aan de ene kant staat de puntkomma voor mij voor een zakelijke periode, die van half maart van dit jaar tot nu toe, en aan de andere kant voor mijn persoonlijk periode, tot begin maart van dit jaar.

De betekenis achter de puntkomma is eigenlijk dubbel. Het kondigt een periode af en het kondigt een nieuwe periode aan. De puntkomma staat vaak midden in een zin, er is een verband tussen het eerste deel van de zin, die voor de; en tussen het tweede deel van de zin dat achter de; staat.

Mijn zakelijke puntkomma heeft geleid tot mooie inzichten: o.a. het opnieuw inrichten van mijn bedrijf, de verkenning om voor een deel in loondienst te werken. Maar ook het herontdekken van waar mijn kracht ligt en zoals in de begeleiding van uitdagende processen. Om deze processen samen te vatten en terug te brengen naar daar waar het omgaat. En het dan ook spot on te presenteren. Het inbrengen van lef, durf, enthousiasme en onbevangenheid in een organisatie en een proces. Inspiratie en diepgaande betrokkenheid brengen. 

Ook heb ik leren dromen en geleerd hoe ik deze kan inzetten in mijn persoonlijke ontwikkeling. Anderen te motiveren om het beste uit zichzelf te halen, voor zowel het individu (zie column) als organisaties (zie column medicatie veiligheid).

Mijn persoonlijk puntkomma verdient meer uitleg en heeft geleid tot een inzicht:     

De puntkomma ziet er zo mooi uit, maar er schuilt een heel verhaal achter dit mooi gestileerde leesteken. De diepere betekenis en gedachte van de puntkomma is voor mij      dat er altijd een reden is om géén punt achter je leven te zetten. Het verhaal stopt niet, maar gaat verder achter de puntkomma. Er is alleen soms een omslag nodig, een rustmoment. Dat klopt want mijn verhaal (lees hier: ”Toen kwam dat ene jaar waarin alles zwart werd. Depressie was de diagnose waar ik en mijn omgeving mee te maken kregen) stopt niet.  Ik ga door, vandaar dat ik de pen weer heb opgepakt en bezig ben met mijn derde boek, (waarover meer in mijn volgende column).

En zowel voor het zakelijke als het persoonlijke deel plaats ik de; precies in het midden.
Het eerste deel voor de; heeft altijd te maken met het tweede deel achter de;

Op 55-jarige leeftijd, in de tweede fase van mijn leven, wordt het tijd om de diepgang, de levenslessen over te dragen en te delen. Zodat in ieder mens waarmee ik werk zijn of haar volledige potentieel naar boven komt en hij of zij daar gebruik van maakt. Zo voeg ik waarde toe in de wereld waarin wij leven.

compliment

Een mooi compliment

Onlangs ontving ik waanzinnig mooie feedback, welke ik graag met jullie wil delen. Zeker in deze tijd waarbij het gaat over oprechte aandacht, samen, talent, passie, kracht en staan voor waar je in geloofd.

“Wat was dit een gaaf traject! Enorm veel gepraat. Enorm veel, écht enorm veel, grote vellen papier vol geschreven, enorm vaak zitten verheugen op onze afspraken. Het was gewoon GAAF!

Ikzelf ging met Wim aan de slag met ‘Gastvrijheid’. Het onderwerp waar mijn hart sneller van gaat kloppen. ‘Gastvrijheid in de ouderenzorg’ is het onderwerp waarvoor ik iedere dag vol energie naar mijn werk ga. Het is mijn missie om het leven van kwetsbare ouderen van ‘gouden momenten’ te voorzien. Gastvrijheid door de hele organisatie te laten stromen. Het gevolg is dat de bewoner meer en vaker bezoek krijgt en het bezoek langer blijft omdat iedere gast zich welkom voelt. De bewoner is en blijft onderdeel uitmaken van de maatschappij! De bewoner is hierin afhankelijk van ons, dus hoe gaaf is het als wij, als professional, ons beseffen dat wij hierin het verschil maken. Bij zo’n organisatie wil je toch werken?!

Maar geloof me…toen ik net kennismaakte met Wim kon ik dit alles nog niet zo vol passie uitspreken en wist ik nog niet hoe ik dit nu moest gaan aanpakken. Wim is mijn begeleider en mentor geweest, hij is degene die mij geïnspireerd en gemotiveerd heeft. Wim is degene die mij geholpen heeft om al mijn hersenspinsels te structuren en te zorgen dat het hele plan op tafel van het MT kwam. Onze gesprekken waren intensief. Het gevoel zat diep in mij, maar het viel mij niet mee om de juiste woorden op papier te krijgen. Onze gesprekken hebben op diverse locaties plaatsgevonden, wat mij weer veel ervaring, kennis en ideeën heeft opgeleverd. Een cadeau voor mij.

Het feit dat er uiteindelijk een ‘visie op gastvrijheid ligt’, het ‘waarom’ op papier staat, er ‘moodboarden en brown papers’ ontwikkeld zijn, het plan van aanpak’ klaar ligt en ik een ‘boeiende en sprekende presentatie heb gemaakt vanuit mijn hart, wil wel zeggen dat het hele traject zeer geslaagd is. Ik ben Wim hier enorm dankbaar voor want het heeft van hem ook doorzettingsvermogen gevraagd. Het was nodig om de juiste vragen op het juiste moment te stellen en om op bepaalde momenten een deadline aan te geven omdat ik het anders zou laten gebeuren dat mijn tijd werd opgeslokt door de dagelijkse werkzaamheden.

Het was fijn om dit traject met Wim te mogen doorlopen. Zijn kennis, verrassende manier van denken en zijn ervaring hebben mij enorm geholpen. Het heeft veel tijd gekost om mij te laten beseffen dat dit MIJN verhaal mocht zijn (hier was Wim heel duidelijk in) dat mijn ideeën en ambities m.b.t. het thema gastvrijheid het verschil maken in de ouderenzorg omdat ik aansluit op de praktijk. Het is geen theoretisch verhaal geworden, het is een verhaal vanuit passie en verlangen. Een verhaal vanuit mijn hart.

Het zit diep in mij en ik ben er giga trots op dat het uiteindelijk naar de oppervlakte is gekomen en dat ik oprecht kan zeggen dat het MIJN verhaal is.

Met dank, enorm veel dank aan Wim, dankzij zijn vertrouwen in mij “

Bianca van Brandenburg
Zinzia Zorggroep

Net als Bianca, kijk ik ook terug op een gaaf traject. Hoe gaaf zou het zijn om samen ons verhaal op een groter podium te delen. Om zo de het verschil te maken in de Ouderenzorg vanuit het thema “gastvrijheid, het is zoveel meer dan een trucje”.

Hoe verveling kan bijdragen aan creativiteit

Hoe verveling kan bijdragen aan Resultaat, Disruptie, Creativiteit en Inspiratie

In deze column neem ik je mee hoe verveling kan bijdragen aan Resultaat, Disruptie, Creativiteit en Inspiratie

In mijn laatste column kon je lezen hoe het was om aan een mooi project binnen Stichting Philadelphia Zorg te mogen werken. In het team van Suzanne Leijendekkers zochten we naar een disruptieve oplossing voor medicatieveiligheid in het medicatieproces.

Dit bracht mij bij de vraag "Hoe krijg ik inspiratie in een periode waarin mijn bewegingsvrijheid tot een minimum beperkt is?". Voorheen was het mogelijk om met Urban Explorers als Ruud Tompot, geïnspireerd te raken. Dit door de kunst van het ontdekken en het luisteren naar verhalen van en door ondernemers.

Hoe gaaf was het om geïnterviewd te worden door Ruud en zo mee te werken aan “Reset the world”.  Met veel nieuwsgierigheid las ik steeds weer nieuwe verhalen op de website www.resettheworld.nl.

Zo mooi, dat (online) persoonlijke verhalen, recht uit het ondernemershart, je zo kunnen inspireren. Maar ook bijzonder om te ervaren dat je onbewust langzaam opschuift en nieuwe wegen ontdekt om geïnspireerd te raken. Zo herontdekte ik de wereld van de podcasts, websites en mensen(online). Waarvan ik het bestaan niet afwist of waar ik voorheen geen tijd voor had of nam.

Het enige stukje wat bij mij bleef schuren, in deze onlinewereld, is de afstand. Hiermee bedoel ik dat je niet echt de vibe voelt. Zoals je de vibe en de energie wanneer je live aanwezig bent. Blij was ik dan ook dat we elkaar in het traject met Philadelphia weer deels live konden ontmoeten. En we langzaam uit de Lock down ontwaakten. Heerlijk!

De kunst van het niets doen

Het is denk ik sowieso goed, om je af en toe te vervelen. Het even niet te weten en het te laten gebeuren. Dit voelt eerst wat onwennig. Zeker omdat ik van de generatie ben die maar door blijft gaan, want stilzitten is niet iets wat in mijn woordenboek voorkwam. Met de nadruk op voorkwam.

Door de gedwongen stilstand de afgelopen maanden, heb ik sinds ervaren hoe lekker het is om je vervelen. En om even niets te doen en hoe dit ten goede komt aan je creativiteit. Hoe dit je weer inspireert om zaken op te pakken en vorm te geven. Heerlijk om vanuit een soort van acceptatie, de rust en stilte in jezelf te vinden. Wat weer energie geeft om zaken op te pakken of zaken nieuw leven in te blazen. Maar ook om een kant van mijzelf te ontdekken, waarvan ik niet wist dat ik die bezat. Hiermee bedoel ik hoe ik van on Top of the World naar onder aan de berg kwam te staan. Flexibiliteit en veerkracht bleken voor mij toverwoorden om te blijven staan en de juiste keuzes te maken.

Nieuw website

Tijdens de Lock down heb ik ook samen met mijn dochter geco-creëerd, een heel gave samenwerking! Zij heeft het ontwerp van mijn nieuwe website vormgegeven (marlijnhuizing.com). Ook ben ik in staat geweest om mijn bedrijf te herpositioneren. Ik heb presentaties gemaakt over hoe creativiteit voor mij werkt en wat de bouwstenen zijn achter mijn methodiek. Ik herontdekte dat het goed is om energie in de samen met Fresh Forward ontwikkelde Hospitality module te steken en deze verder uit te rollen. Zeker nu!

Een derde boek

Ik vond de energie om te gaan schrijven aan mijn derde boek en parallel te werken aan nieuwe opdrachten. Gericht en met een heldere Focus. Daarbij heb ik een goede balans gevonden tussen werken, privé en vervelen. Door Focus te houden en te kijken naar wat er wel is in plaats van wat ik allemaal mis ben gelopen, door niet te blijven hangen in het verleden.

Onbekend talent

Ik heb mijn klus-kwaliteiten ontdekt, waarvan ik niet wist dat ik ze bezat; van een schuttingdeur maken, schilderen, tuinaanleg tot bomen kappen.

Maar het allerbelangrijkste is dat ik weer geniet van de details in het leven door gelukkig te zijn in het nu. Door vertrouwen te hebben in de toekomst.

Zo is Inspiratie dichterbij dan je denkt.

Wim

wim Huizing - Just for today

Just for today

Deze column ‘Just For Today’ heb ik geschreven, naar aanleiding van de podcast DRIVE van voormalig topsporter Mark Tuitert , waarin hij in gesprek is met Elke Wiss, filosoof en auteur van ‘Socrates op Sneakers’, In deze podcast, waarnaar ik gebiologeerd luisterde, werd ik gegrepen door de zin in het allerlaatste deel van de podcast: 

 

Het leven is niet jouw bezit, je maakt het mee en je hebt er geen controle over!

 

In mijn vorige column schreef ik over mentale veerkracht in onzekere tijden, waarbij het ging over:

Te accepteren, goed te luisteren en te kijken, maar zeker niet te berusten.

Het omarmen van synchroniciteit door deze waar te nemen.

De energie te vinden om in de flow te komen, waardoor het weer gaat stromen.

Zich nieuwe kansen en mogelijkheden aandienen die je voorheen niet had kunnen bedenken.

 

Het kan dan ook geen toeval zijn dat ik eerst deze podcast luisterde en vervolgens, in de Stentor van afgelopen zaterdag, een interview lees met…, ja je raad het al, Elke Wiss. In dit interview kwam ook het boek ‘Socrates op Sneakers’ ter sprake maar ook De  Denksmederij. 

In ‘Socrates op Sneakers’ leert Elke Wiss je de kunst van het vragen stellen aan de hand van Socrates en andere beroemde filosofen, zodat we gesprekken leren voeren die leiden tot verdieping en verbinding.

Juist in deze tijd, waarin iedereen roept en vindt en we de verbondenheid en verdieping af en toe totaal missen is dat actueel. Waarbij oppervlakkig gekakel iedere diepgang mist, we roepen om te roepen en schreeuwen om te schreeuwen.

Verbondenheid en verdieping gaat ons juist nu helpen om samen wijzer te worden. Het geeft ons de mogelijkheid om te ontdekken wat we voorheen wellicht nooit ontdekt zouden hebben.

Ik ben er dan ook van overtuigd dat de kracht van de collectieve intelligentie in combinatie met verbondenheid, ons gaat helpen juist dat onontdekte te vinden. Goede vragen stellen is daar onderdeel van, evenals oordeelloos luisteren. Dus loslaten van alleen meningen, opvattingen, persoonlijke overtuigingen en het redeneren vanuit je eigen perspectief. 

Dat oordeelloos luisteren  biedt ons vooral nieuwe perspectieven, waarin je mag twijfelen en je ongemakkelijk mag voelen. Het is niet erg om niet te weten. Ik denk dat dit een voorwaarde is om vanuit verschillende invalshoeken te kijken en je te laten verwonderen, zonder je daarin te conformeren aan dat wat je allemaal al weet. Uiteindelijk gaat het erom dat we willen weten wat we niet weten, om zo het verschil te kunnen maken. 

Omarm je onzekerheid en herzie, als je wilt,  je eigen kompas. Daarna wordt het tijd om te kijken naar wie je bent en wat je doet, om zo je eigen koers uit te zetten. Niet terugkijken naar gisteren en alweer bezig zijn met morgen, maar in het nu te zijn. Wat is nu belangrijk, wat heb ik nu nodig en wat wil ik nu.

Zeker nu ik eens te meer besef dat het leven niet maakbaar is, is het juist deze gedachte die zorgt voor innerlijke rust. Het gaat over in het moment zijn en te genieten van de doorlooptijd die mij gegeven is.

 

It’s all about Today

 

 

Meer weten over Mark, Elke en De Denksmederij, check de linkjes:

https://marktuitert.nl/  

http://www.elkewiss.nl/

https://www.denksmederij.nl/ 

Als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan

Vanuit de schaduw in het lichtIn mijn nieuwe column: mentale veerkracht in onzekere tijden, als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan, neem ik je mee op reis 

Mentale veerkracht in onzekere tijden, als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan

Als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan,
Blijf ik krijgen wat ik altijd heb gekregen.

Als ik blijf kijken zoals ik altijd heb gekeken,
Blijf ik denken als ik altijd heb gedacht.

Als ik blijf denken zoals ik altijd heb gedacht,
Blijf ik geloven zoals ik altijd heb geloofd.

Als ik blijf geloven wat ik altijd heb geloofd,
Blijf ik doen wat ik altijd heb gedaan.

Als ik blijf doen wat ik altijd heb gedaan,
Blijft me overkomen wat me altijd is overkomen.

Als me blijft overkomen wat me altijd is overkomen,
Blijf ik voelen wat ik altijd heb gevoeld.

Maar als ik mijn ogen sluit
en voel mijn ware zelf vanbinnen

Dan kom ik deze cirkel uit
en kan ik steeds opnieuw beginnen. 

 

Dit gedicht is de aanleiding voor deze nieuwe column. In een eerdere column schreef ik hoe ik vanuit de schaduw in het licht ben gestapt. Na een periode van confronteren, incasseren, herstellen, herpakken, herontdekken en opnieuw beginnen, ben ik in staat geweest uit de cirkel te stappen. 

Om zo opnieuw te beginnen met “de beste versie” van mijzelf, als partner, vader, maar ook als ondernemer door een herstart te maken met mijn bedrijf. Ik praat over februari van dit jaar (2020)

Met een toost op het leven en het omarmen van het verleden sloot ik een turbulente fase van mijn leven af en was ik in staat om vooruit te kijken. Om zo met, hervonden energie, stappen vooruit te zetten enik stond in de startblokken om uit te vliegen. Klaar om te vlammen en toen kwam de maand maart, de maand die in het teken stond van het verzilveren van alle noeste arbeid, die geleverd was in de achterliggende periode. Precies in het startschot kwam ik los, een start die onbeschrijfelijk veel voldoening gaf en zorgde voor euforie.
Maar half maart kwam daar de vervelende boodschap, we weten allemaal wat er toen gebeurde. 

Daar stond ik met al mijn plannen, gevulde agenda en vooruitzichten. Als een atleet met een forse hamstringblessure verliet ik het zzp speelveld. Wat volgde was acceptatie. Maar om invulling te geven aan deze acceptatie, moest ik op zoek naar de resetknop van Wim-Huizing als mens en als ondernemer.  Fysiek in een goede conditie door o.a. het boksen i.c.m. hardlopen. Maar in deze fase komt het juist aan op mijn mentale veerkracht.

Mentale veerkracht in deze onzekere tijd. Hoe ga je stabiliteit en structuur vinden om opnieuw de kracht te vinden om door te gaan? Gaat het leiden of lijden worden.

Hoe ga je überhaupt de balans vinden, als de enige zekerheid die je hebt de onzekerheid is. Zeker in mijn geval, na een lange herstelperiode en klaar om mijn rentree te maken.  De angst die op de loer ligt voor een terugval, de irritatie en de frustratie die dat met zich meebrengt. 

Het kan het niet geheel toevallig zijn dat mijn oog op het boek “Hoe word je een stoïcijn” in onze boekenkast viel.  Geschreven door De Italiaanse filosoof en bioloog Massimo Pigliucci. Klik hier voor het boek.

Samengevat komt het hierop neer: Verander je leven door je te concentreren op waar je wél invloed op hebt.

Waarbij het o.a. gaat over streven en vermijden. Om te voorkomen dat je niet bereikt waar je naar streeft en dan terecht komt in dat wat je wilde vermijden, je impulsiviteit in bedwang te houden en je niet te laten misleiden door lukrake oordeelsvorming. Maar je te beperken tot de feiten en te kijken naar wat binnen je beïnvloedingssfeer ligt en wat niet.

Voor mij een enorme uitdaging: om uit mijn trouwe labrador gedaante te stappen en te gaan staan voor mezelf.  Een volledige reset te maken en te kijken waar de langere termijn kansen liggen en wat ik op korte termijn wil doen.  Om de rust te bewaken, overzicht te houden, om te voorkomen in het streven en het vermijden terecht te komen, de sleutel mentale veerkracht. 

Na het eerste gevoel van de geblesseerde atleet, voelde ik in tweede instantie mijzelf als een aangeslagen bokser die de klappen van onzekerheid moest incasseren, die deze periode met zich meebrengt. 

Het voelen van pijn, die je doet besluiten om die maximale 10 tellen rust te pakken om te herstellen. Waardoor je in staat bent om deze ronde te overleven, met als redding de gong, die klinkt als einde van deze ronde. 

Waarin je de tijd krijgt om je terug te trekken in de hoek, om uit te blazen, om vervolgens met je team samen de mentale veerkracht te vinden. Zodat je jezelf kunt herpakken en die tweede adem te vinden die nodig is om door te gaan. Te herontdekken waar je kracht ligt om tot (creatieve) oplossingen te komen, waardoor je instaat bent de vrije ruimte te vinden. Die je verder helpt om door te gaan en niet op te geven en je in staat stelt de onzekerheid om te buigen naar zekerheid. 

 

Te accepteren, goed te luisteren en te kijken, maar zeker niet te berusten.

Het omarmen van synchroniciteit door deze waar te nemen.

De energie te vinden om in de flow te komen, waardoor het weer gaat stromen.

Zich nieuwe kansen en mogelijkheden aandienen die je voorheen niet had kunnen bedenken.

 

Door een beroep te doen op mijn “mentale” veerkracht in tijden van onzekerheid, ben ik in staat geweest om wederom het beste uit mijzelf te halen. Ik ben weer gaan schrijven en ben druk bezig om mijn derde boek vorm te geven, een nieuwe website te lanceren en mijn bedrijf te herpositioneren en te re-branden, waarover binnenkort meer.

“Stap uit de cirkel”

 

Vanuit de schaduw in het licht

Vanuit de schaduw in het licht

Permissie om de beste versie van mij zelf te laten zien.

Dat klinkt nogal. In mijn geval werd het tijd om nu te gaan staan en acteren voor en vanuit mijn innerlijke kracht, ook wel talent genoemd. Te gaan fröbelen.

Acteren vanuit onbevangenheid, gebruikmakend van mijn intuïtie en waarbij mijn hoofd en mijn ratio ondersteunend is.

Ik heb in de afgelopen 50 jaar mijn hoofd zo sterk ontwikkeld dat mijn passie en kracht op de achtergrond waren komen te staan. Wat uiteindelijk resulteerde in twijfel, piekeren en negatieve gedachten.

Met als gevolg periodes van neerslachtigheid, waarin donkere periodes zich afwisselenden

met zwarte periodes, en met zwart bedoel ik inktzwart. Zo zwart dat het mij uiteindelijk in een serieuze vorm van depressie deed belanden. Het is wellicht moeilijk voor te stellen, het is het gevoel dat er geen als meer is…..

Nu 5 jaar verder kan ik zeggen dat ik dit hoofdstuk met succes heb afgesloten, en het klinkt als een cliché; ik ben er veel sterker ben uitgekomen.

Terugkijkend realiseer ik me des te meer wat voor impact deze zwarte periode gehad heeft op mijn vrouw en kinderen. Ik realiseer me, dat ik er, zonder hen en hun onvoorwaardelijke steun in en naast de professionele hulp die ik heb mogen ervaren, de toekomst er “anders” had uitgezien. Ik ben hun dankbaar.

Hoeveel veerkracht moet mijn gezin wel niet gehad hebben, om zich door deze jaren heen te slaan. Aan de andere kant ook het bijzondere dat buiten ons gezin, ik instaat ben geweest een masker op te zetten en mijn kwetsbare kant niet heb laten zien.

De reden waarom ik dit nu schrijf: omdat je als man eigenlijk niet snel met je verhaal naar buitenkomt.

Dat kwetsbaarheid eigenlijk niet snel besproken wordt. Hoe moet je hier als buitenstaander mee omgaan? Het roept vaak discomfort op.  Terwijl het kwetsbare leven, fragiliteit

imperfectie, onzekerheid en broosheid zoveel mooie elementen in zich hebben. Het heeft mij in verbinding gebracht met daar waar het om gaat. Wie ben je nu echt.

Het heeft mij op 54-jarige leeftijd doen besluiten om: de beste versie van mijzelf zelf te laten zien. Door de lessen die ik heb geleerd in mijn verleden voor mij te laten werken.

Daar de kracht uit te halen om door te gaan. Door de kracht van kwetsbaarheid in het licht te zetten en hiermee waardevolle impact te maken, niet alleen voor mijzelf maar ook voor organisaties die daarvoor open staan. Per slot van rekening heb ik dit pad niet voor niets doorlopen.

Dit vraagt om een transitie, niet alleen van mijzelf, maar ook van mijn bedrijf. De komende tijd staat in het teken van deze transitie. Om zo de beste versie van mijzelf te kunnen laten zien, door de kracht van kwetsbaarheid in het licht te zetten.

Waarbij de elementen vrije ruimte, vrijdenken, creëren en doen centraal komen te staan.

Zodat je met een heldere geest naar de toekomst kunt kijken.

Wij maken gebruik van cookies!

Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord dat deze website cookies plaatst op uw apparaat. Een cookie is een klein tekstbestand dat door de website wordt gebruikt om de website te laten functioneren en uw bezoek efficiënt te maken.

Klik op akkoord voor een volledig werkende website, of bekijk eerst de details op de detail pagina alvorens u akkoord gaat.