Van Kuddedier via Kwetsbaarheid naar Innerlijke kracht

In mijn nieuwste column Uitbreken uit de Kudde neem ik je mee in mijn verhaal.

Hoe ik van Kuddedier via Kwetsbaarheid kwam naar Innerlijke kracht

Jaren zat ik vast in de kudde gedachte!

Lekker grasduinen, beetje sjokken, beetje grazen mee met de groep om lekker in de schaduw staan van de ander. Vooral niet te veel opvallen en afwijken van de kudde en het gemiddelde. Om vervolgens weer lekker plaats te nemen in de kudde. Lekker comfortabel, althans zo op het eerste gezicht

Maar wat als je erachter komt dat je eigenlijk niet in de kudde past? Waarom ben je dan nog in de kudde? Waarom breek je niet uit en zoek je je eigen weg of een nieuwe kudde? Wat weerhoud je om je om een keuze te maken en je eigen pad te kiezen?

Draait alles om de goedkeuring van de kudde en de behoefte aan erkenning? Als dat dan zo is waar komt dat dan vandaan? Heeft dit te maken met niet gezien en/of gehoord zijn? Of is het een gebrek aan zelfvertrouwen om je plek in te nemen, waar dat dan ook mag zijn.

Als het schuurt durf je het dan om een ontdekkingsreis aan te gaan, om te bepalen wat en waar je plek is?  En mocht blijken dat je niet een kuddedier bent, waar gedij je dan het beste?

Deze gedachten hebben mij jarenlang onrustig gemaakt. 

Onrust in het hoofd, is het lastigste wat er is. De continue gedachtestroom die kap je niet zo een twee drie af. Het ene stemmetje dat zegt ‘het is toch goed zo’ en het andere stemmetje dat zegt ‘breek uit conformeer je toch niet steeds, ga vinden wat je zoekt en neem je plaats in.’ 

Op enige moment kwam ik tot het besef dat ik er zo onrustig van werd. Je weet dat je er iets mee moet gaan doen, maar ik kon niet precies duiden hoe.
Juist dat is voor mij de reden geweest om te ontdekken waar mijn onrust toch vandaan kwam. Deze reis heb ik een aantal jaren geleden gemaakt en in een boekvorm uitgebracht; “De Droomprins en de Waarzegster, daar waar ziel en zakelijkheid elkaar ontmoeten”
Een expeditie vol met ontdekkingen, goede gesprekken, verdwaasde blikken, emoties en alles wat daarbij komt kijken. 

Met eigenlijk maar een doel; om te ontdekken hoe zaken voor mij werken en waarom ze zo werken. Te ontdekken wat mijn patronen zijn en hoe het met mijn ratio, intuïtie en het weten zit; Kortom om te ontdekken wat  is mijn gebruiksaanwijzing is en en wat mijn triggers zijn

Inmiddels ben ik heel wat jaren verder en ben ik nog steeds onderdeel van de kudde. Waarop zich niets mis mee is, maar tegen beter weten in bleef ik maar een beetje rondlummelen in de kudde en mezelf wijsmaken dat het prima was zo. Terwijl ik wist dat het niet zo was. Waren het mijn diepste angsten en het getergde verlangens, wat me besluiteloos deed ronddwalen?

Die tweestrijd tussen hart en hoofd en de onrust deed mij niet veel goeds (Zoals ik beschreef in mijn column vanuit de schaduw in het licht). De vraag “wat als ik die donkere periode ga ombuigen, deze omarm en er mijn kracht van maak?”.

Dit heeft mij doen besluiten om opnieuw een boek te schrijven.

Een boek waarin ik je meeneem in mijn verhaal:

Toen kwam dat ene jaar waarin alles zwart werd. Depressie werd een diagnose waar ik en mijn omgeving mee te maken kregen. Na een lang traject van herstel (18 maanden), met vele hulpverleners om mee te praten en aan de slag te gaan met mijzelf, volgde het nieuw idee: een boek schrijven met als hoofdthema ‘Depressie’, gekoppeld aan hoe om te gaan met, welke impact dit heeft op je directe omgeving (vrouw en kinderen) en hoe het eventueel “anders” kan in de zorg/hulpverlening, dit naar aanleiding van mijn eigen ervaringen. Op het gebied van behandelingen, meedoen in de maatschappij, aansluiting vinden, onderwijs en zorg, samen werken aan herstel… Iets waar steeds meer mensen mee te maken krijgen en eveneens een onderwerp waar niet altijd openlijk in gedeeld wordt. Een actueel onderwerp op alle fronten”.

Met mijn creatieve geest ben ik aan de slag gegaan om hierover het een en ander op papier te zetten. 

Op dit moment werk ik samen Loes Visch van Loes XXLV-boekbegeleiding om mijn droom te verwezenlijken, namelijk een uitgever vinden die mijn boek wil publiceren. Via het schrijven heb ik een manier gevonden die bij mij past om mij te uiten over de periodes gedurende en na mijn depressie.

Terugkijkend is het nu de tijd om de kudde te verlaten en mijn eigen pad te kiezen en draagt het nog uit te geven boek bij aan een mooi nieuwe perioden in mijn leven. Zodat ik vanuit mijn innerlijke kracht dat ga doen wat bij mij past. Over de kracht en veerkracht die ik heb mogen ervaren van Diska en de kinderen. De onvoorwaardelijke steun, die ik in deze periode heb mogen ervaren, is er een van onschatbare waarde geweest. 

Tijd om ervaringen en inzichten te delen.

 

Wordt vervolgd.

 

Puntkomma

Zo mijmerend in de zon, een beetje nagenieten en voor een deel nog in de vakantie modus, zat ik na te denken over de afgelopen periode. Wat heeft deze periode voor mij persoonlijk betekent en welke les/waarde haal ik er voor mijzelf, maar ook voor mijn omgeving uit?     

Zo kwam ik bij de puntkomma terecht; Een mooi symbool met een diepere betekenis. 
Aan de ene kant staat de puntkomma voor mij voor een zakelijke periode, die van half maart van dit jaar tot nu toe, en aan de andere kant voor mijn persoonlijk periode, tot begin maart van dit jaar.

De betekenis achter de puntkomma is eigenlijk dubbel. Het kondigt een periode af en het kondigt een nieuwe periode aan. De puntkomma staat vaak midden in een zin, er is een verband tussen het eerste deel van de zin, die voor de; en tussen het tweede deel van de zin dat achter de; staat.

Mijn zakelijke puntkomma heeft geleid tot mooie inzichten: o.a. het opnieuw inrichten van mijn bedrijf, de verkenning om voor een deel in loondienst te werken. Maar ook het herontdekken van waar mijn kracht ligt en zoals in de begeleiding van uitdagende processen. Om deze processen samen te vatten en terug te brengen naar daar waar het omgaat. En het dan ook spot on te presenteren. Het inbrengen van lef, durf, enthousiasme en onbevangenheid in een organisatie en een proces. Inspiratie en diepgaande betrokkenheid brengen. 

Ook heb ik leren dromen en geleerd hoe ik deze kan inzetten in mijn persoonlijke ontwikkeling. Anderen te motiveren om het beste uit zichzelf te halen, voor zowel het individu (zie column) als organisaties (zie column medicatie veiligheid).

Mijn persoonlijk puntkomma verdient meer uitleg en heeft geleid tot een inzicht:     

De puntkomma ziet er zo mooi uit, maar er schuilt een heel verhaal achter dit mooi gestileerde leesteken. De diepere betekenis en gedachte van de puntkomma is voor mij      dat er altijd een reden is om géén punt achter je leven te zetten. Het verhaal stopt niet, maar gaat verder achter de puntkomma. Er is alleen soms een omslag nodig, een rustmoment. Dat klopt want mijn verhaal (lees hier: ”Toen kwam dat ene jaar waarin alles zwart werd. Depressie was de diagnose waar ik en mijn omgeving mee te maken kregen) stopt niet.  Ik ga door, vandaar dat ik de pen weer heb opgepakt en bezig ben met mijn derde boek, (waarover meer in mijn volgende column).

En zowel voor het zakelijke als het persoonlijke deel plaats ik de; precies in het midden.
Het eerste deel voor de; heeft altijd te maken met het tweede deel achter de;

Op 55-jarige leeftijd, in de tweede fase van mijn leven, wordt het tijd om de diepgang, de levenslessen over te dragen en te delen. Zodat in ieder mens waarmee ik werk zijn of haar volledige potentieel naar boven komt en hij of zij daar gebruik van maakt. Zo voeg ik waarde toe in de wereld waarin wij leven.

compliment

Een mooi compliment

Onlangs ontving ik waanzinnig mooie feedback, welke ik graag met jullie wil delen. Zeker in deze tijd waarbij het gaat over oprechte aandacht, samen, talent, passie, kracht en staan voor waar je in geloofd.

“Wat was dit een gaaf traject! Enorm veel gepraat. Enorm veel, écht enorm veel, grote vellen papier vol geschreven, enorm vaak zitten verheugen op onze afspraken. Het was gewoon GAAF!

Ikzelf ging met Wim aan de slag met ‘Gastvrijheid’. Het onderwerp waar mijn hart sneller van gaat kloppen. ‘Gastvrijheid in de ouderenzorg’ is het onderwerp waarvoor ik iedere dag vol energie naar mijn werk ga. Het is mijn missie om het leven van kwetsbare ouderen van ‘gouden momenten’ te voorzien. Gastvrijheid door de hele organisatie te laten stromen. Het gevolg is dat de bewoner meer en vaker bezoek krijgt en het bezoek langer blijft omdat iedere gast zich welkom voelt. De bewoner is en blijft onderdeel uitmaken van de maatschappij! De bewoner is hierin afhankelijk van ons, dus hoe gaaf is het als wij, als professional, ons beseffen dat wij hierin het verschil maken. Bij zo’n organisatie wil je toch werken?!

Maar geloof me…toen ik net kennismaakte met Wim kon ik dit alles nog niet zo vol passie uitspreken en wist ik nog niet hoe ik dit nu moest gaan aanpakken. Wim is mijn begeleider en mentor geweest, hij is degene die mij geïnspireerd en gemotiveerd heeft. Wim is degene die mij geholpen heeft om al mijn hersenspinsels te structuren en te zorgen dat het hele plan op tafel van het MT kwam. Onze gesprekken waren intensief. Het gevoel zat diep in mij, maar het viel mij niet mee om de juiste woorden op papier te krijgen. Onze gesprekken hebben op diverse locaties plaatsgevonden, wat mij weer veel ervaring, kennis en ideeën heeft opgeleverd. Een cadeau voor mij.

Het feit dat er uiteindelijk een ‘visie op gastvrijheid ligt’, het ‘waarom’ op papier staat, er ‘moodboarden en brown papers’ ontwikkeld zijn, het plan van aanpak’ klaar ligt en ik een ‘boeiende en sprekende presentatie heb gemaakt vanuit mijn hart, wil wel zeggen dat het hele traject zeer geslaagd is. Ik ben Wim hier enorm dankbaar voor want het heeft van hem ook doorzettingsvermogen gevraagd. Het was nodig om de juiste vragen op het juiste moment te stellen en om op bepaalde momenten een deadline aan te geven omdat ik het anders zou laten gebeuren dat mijn tijd werd opgeslokt door de dagelijkse werkzaamheden.

Het was fijn om dit traject met Wim te mogen doorlopen. Zijn kennis, verrassende manier van denken en zijn ervaring hebben mij enorm geholpen. Het heeft veel tijd gekost om mij te laten beseffen dat dit MIJN verhaal mocht zijn (hier was Wim heel duidelijk in) dat mijn ideeën en ambities m.b.t. het thema gastvrijheid het verschil maken in de ouderenzorg omdat ik aansluit op de praktijk. Het is geen theoretisch verhaal geworden, het is een verhaal vanuit passie en verlangen. Een verhaal vanuit mijn hart.

Het zit diep in mij en ik ben er giga trots op dat het uiteindelijk naar de oppervlakte is gekomen en dat ik oprecht kan zeggen dat het MIJN verhaal is.

Met dank, enorm veel dank aan Wim, dankzij zijn vertrouwen in mij “

Bianca van Brandenburg
Zinzia Zorggroep

Net als Bianca, kijk ik ook terug op een gaaf traject. Hoe gaaf zou het zijn om samen ons verhaal op een groter podium te delen. Om zo de het verschil te maken in de Ouderenzorg vanuit het thema “gastvrijheid, het is zoveel meer dan een trucje”.

Hoe verveling kan bijdragen aan creativiteit

Hoe verveling kan bijdragen aan Resultaat, Disruptie, Creativiteit en Inspiratie

In deze column neem ik je mee hoe verveling kan bijdragen aan Resultaat, Disruptie, Creativiteit en Inspiratie

In mijn laatste column kon je lezen hoe het was om aan een mooi project binnen Stichting Philadelphia Zorg te mogen werken. In het team van Suzanne Leijendekkers zochten we naar een disruptieve oplossing voor medicatieveiligheid in het medicatieproces.

Dit bracht mij bij de vraag "Hoe krijg ik inspiratie in een periode waarin mijn bewegingsvrijheid tot een minimum beperkt is?". Voorheen was het mogelijk om met Urban Explorers als Ruud Tompot, geïnspireerd te raken. Dit door de kunst van het ontdekken en het luisteren naar verhalen van en door ondernemers.

Hoe gaaf was het om geïnterviewd te worden door Ruud en zo mee te werken aan “Reset the world”.  Met veel nieuwsgierigheid las ik steeds weer nieuwe verhalen op de website www.resettheworld.nl.

Zo mooi, dat (online) persoonlijke verhalen, recht uit het ondernemershart, je zo kunnen inspireren. Maar ook bijzonder om te ervaren dat je onbewust langzaam opschuift en nieuwe wegen ontdekt om geïnspireerd te raken. Zo herontdekte ik de wereld van de podcasts, websites en mensen(online). Waarvan ik het bestaan niet afwist of waar ik voorheen geen tijd voor had of nam.

Het enige stukje wat bij mij bleef schuren, in deze onlinewereld, is de afstand. Hiermee bedoel ik dat je niet echt de vibe voelt. Zoals je de vibe en de energie wanneer je live aanwezig bent. Blij was ik dan ook dat we elkaar in het traject met Philadelphia weer deels live konden ontmoeten. En we langzaam uit de Lock down ontwaakten. Heerlijk!

De kunst van het niets doen

Het is denk ik sowieso goed, om je af en toe te vervelen. Het even niet te weten en het te laten gebeuren. Dit voelt eerst wat onwennig. Zeker omdat ik van de generatie ben die maar door blijft gaan, want stilzitten is niet iets wat in mijn woordenboek voorkwam. Met de nadruk op voorkwam.

Door de gedwongen stilstand de afgelopen maanden, heb ik sinds ervaren hoe lekker het is om je vervelen. En om even niets te doen en hoe dit ten goede komt aan je creativiteit. Hoe dit je weer inspireert om zaken op te pakken en vorm te geven. Heerlijk om vanuit een soort van acceptatie, de rust en stilte in jezelf te vinden. Wat weer energie geeft om zaken op te pakken of zaken nieuw leven in te blazen. Maar ook om een kant van mijzelf te ontdekken, waarvan ik niet wist dat ik die bezat. Hiermee bedoel ik hoe ik van on Top of the World naar onder aan de berg kwam te staan. Flexibiliteit en veerkracht bleken voor mij toverwoorden om te blijven staan en de juiste keuzes te maken.

Nieuw website

Tijdens de Lock down heb ik ook samen met mijn dochter geco-creëerd, een heel gave samenwerking! Zij heeft het ontwerp van mijn nieuwe website vormgegeven (marlijnhuizing.com). Ook ben ik in staat geweest om mijn bedrijf te herpositioneren. Ik heb presentaties gemaakt over hoe creativiteit voor mij werkt en wat de bouwstenen zijn achter mijn methodiek. Ik herontdekte dat het goed is om energie in de samen met Fresh Forward ontwikkelde Hospitality module te steken en deze verder uit te rollen. Zeker nu!

Een derde boek

Ik vond de energie om te gaan schrijven aan mijn derde boek en parallel te werken aan nieuwe opdrachten. Gericht en met een heldere Focus. Daarbij heb ik een goede balans gevonden tussen werken, privé en vervelen. Door Focus te houden en te kijken naar wat er wel is in plaats van wat ik allemaal mis ben gelopen, door niet te blijven hangen in het verleden.

Onbekend talent

Ik heb mijn klus-kwaliteiten ontdekt, waarvan ik niet wist dat ik ze bezat; van een schuttingdeur maken, schilderen, tuinaanleg tot bomen kappen.

Maar het allerbelangrijkste is dat ik weer geniet van de details in het leven door gelukkig te zijn in het nu. Door vertrouwen te hebben in de toekomst.

Zo is Inspiratie dichterbij dan je denkt.

Wim

Oprechte aandacht

Wat is waar jij aan dacht, toen ik je vroeg wat is aandacht?

Het woord ´aandacht´ spookt al een tijdje door mijn hoofd. Wat is eigenlijk de betekenis van aandacht en welke vormen zijn er allemaal? Zeker nu, waarin het veel gaat over samen en aandacht.  Aandacht die op verschillende manieren zijn weg vindt en op veel manieren kan worden ingevuld:

Een schreeuw om Aandacht vanuit Foodservice en de situatie die ontstaan is door de crisis. Een boodschap met Oprechte Aandacht; hierbij denk ik meteen aan de toespraak van de Koning op 4 mei.
Een keuze maken met Aandacht; Sticks, die tijdens Dream school, vraagt aan de deelnemers “welke keuze maak jij vanuit aandacht?” Ik leid mijn leven of ik leef mijn lijden!

Ik zocht de betekenis van ‘aandacht’ maar eens op en kwam tot een scala van definities, waarvan ik er deze uit pikte.

Aandacht is het cognitief proces van zich selectief richten op één aspect van de omgeving, terwijl andere aspecten worden genegeerd.

Wat is de waarde van aandacht en hoe kun je daar invulling aangeven? Belangrijk is om goed te kijken van waaruit de aandacht komt. Is het aandacht vanuit ego, dan is de kans groot dat er verborgen agenda’s zijn. 

Persoonlijk kijk ik liever naar handelen vanuit oprechte aandacht. Hierbij gaat het om verbinden van eigen kracht met die van de ander, om zo samen het verschil te kunnen maken.
De waarde van oprechte aandacht is iets van alle tijden. Wat zit er in oprechte aandacht en wat maakt het zo krachtig? In de dynamische tijd waarin we leven is het van een ongelooflijke waarde, welke we als mensen aan elkaar kunnen geven.

Als Hospitality Infuser geef ik oprechte aandacht:
Ik geloof dat oprechte aandacht de basis is van gastvrijheid. Vanuit unieke en oprechte aandacht creëer je samen de omgeving die je wilt voor jouw gasten. Daarbij maken we zo optimaal mogelijk  gebruik van alle mogelijkheden die de ontwikkelingen en technologie ons brengen.De combinatie van mens, techniek en technologie, zorgt juist voor oplossingen voor nu en  in de toekomst. Het gaat hierbij over scenariodenken. Met aan de andere kant pragmatische oplossingen implementeren.
Je ziet op dit moment heel veel aandacht uitgaan naar het laatste, de pragmatische oplossingen, terwijl ik denk dat het goed is om hieraan scenario’s voor de langere termijn te ontwikkelen.

Het is mijn kracht om samen met organisaties op zoek te gaan naar gastvrijheid vanuit het eigen DNA.  Om zo vanuit oprechte aandacht, waarde toe te voegen voor en aan gasten, zowel intern als extern. Oprechte aandacht en gastvrijheid heeft een positief effect op klanten, gasten, cliënten en misschien nog wel belangrijker op het geluk en vitaliteit van de medewerker.

De Oxford Happiness Questionnaire heeft dit onderzocht en meetbaar gemaakt.
https://www.theguardian.com/lifeandstyle/2014/nov/03/take-the-oxford-happiness-questionnaire

In mijn Gastvrijheid Filosofie gaat het over creëren van een positieve impact vanuit een gezamenlijk verlangen.
Verlangen bestaat uit energie (hart) en ratio (hoofd). Je hebt beide nodig om het verschil te maken. 

Vanuit het hart kijken we naar de bouwstenen en praktijkvoorbeelden. Vanuit het hoofd kijken we naar de effecten (ratio) die dit oplevert en welke rol gastvrijheid hierin heeft. Op deze wijze ga je zelf ervaren en beleven wat verlangen is en met je doet, zodat ieder zijn/haar waarde en talent kan inzetten en op eigen en unieke manier invulling geeft aan gastvrijheid en het creëren van meerwaarde. Kortom het gaat over ervaren, beleven, concretiseren en vooral doen!

Ik denk dat oprechte aandacht (o.a. in de vorm van gastvrijheid) een hele grote rol gaat spelen in onze hedendaagse maatschappij. Hier geen aandacht aan besteden is een gemiste kans. Want voor je het weet, word en ben je ingehaald en loop je achter de feiten aan.
Oprechte aandacht geven gaat over vakmanschap en de kunst van het luisteren, het is namelijk, zoveel meer dan een trucje.

Waar kies jij voor? 

 

Inspireren van jong professionals, meegaan met de tijd

Sinds drie  jaar verzorg  ik een creativiteitsworkshop voor de minor Horizons in Hospitality aan de Hogere Hotelschool in Maastricht.

De studenten krijgen in deze fase van de bachelor Hotelmanagement derde jaar de mogelijkheid om na te denken in welke richting zij zich verder willen ontwikkelen. Gedurende de laatste anderhalf jaar van de opleiding kunnen zij zich specialiseren. Op deze manier geven zij op eigen wijze ‘kleur’ aan hun studiepad en onderscheiden zij zich op de arbeidsmarkt.

De keuzes bestaan uit de volgende tracks:

Hotel management
Foodservice
Horizons in Hospitality*

*De minor Horizons in Hospitality is ontwikkeld voor studenten die geïnteresseerd zijn in gastvrijheid. We streven ernaar te werken met studenten van verschillende faculteiten/studierichtingen om zo het thema vanuit verschillende invalshoeken te belichten. Het programma wordt gecoördineerd door HMSM -docenten en het onderwijs wordt verzorgd in samenwerking met externe deskundigen. Meer weten: https://www.kiesopmaat.nl/modules/zuyd/HH/137880/

Het leuke aan het verzorgen van deze creativiteitsworkshop is om jonge professionals te inspireren en mee te nemen in mijn opgedane kennis, ervaringen en verhaal. De creativiteit lezing/workshop stond dit jaar gepland voor 2 april. Het idee was net als het voorgaande jaar om deze te laten plaatsvinden in Maastricht.

Echter het Coronavirus gooide roet in het eten. Samen met Micole Smits, coördinator Minor Horizons in Hospitality zijn we opzoek gegaan naar een passend online alternatief. Deze oplossing was snel voorhanden, de lecture/workshop zou ik online geven in de vorm van een webinar.

Voor mij een nieuwe vorm en best wel spannend! Het idee dat je tegen een beeldscherm praat en niet de energie en de vibe kunt voelen van de deelnemers, ik was benieuwd hoe mij dat zou bevallen..

Ik vroeg mij af, of ik online instaat zou zijn net zo te inspireren en de jonge professionals mee te nemen in mijn verhaal zoals dat ik dat in een live setting zou doen

Het antwoord is ja! Misschien nog wel beter is mijn conclusie achteraf. Door de presentatie aan te passen en te focussen, zodat het geheel niet langer dan 20 - 25 minuten duurde waren we in staat om zowel de aandacht van de student vast te houden, en tot de kern te komen. Door deze volledige focus op de boodschap en de inzichten die ik met ze wilde delen kon ik de deelnemers snel meenemen in mijn verhaal.

Het doel van deze bijeenkomst was om de jong professionals die inzichten te geven die zij kunnen inzetten bij het genereren van 100 ideeën en het destilleren van 1 daarvan om verder uit te werken voor hun Napkin Pitch (methode om je idee helder uit te leggen, zodat je deze kunt onthouden).

Welke inzichten geef ik de studenten mee die kunnen bijdragen aan hun eigen creatieve proces? Dat is een creatieve methode om kort en in enkele stappen je idee helder uit te leggen en zo makkelijk te onthouden is.

In de praktijk zag de Webinar er zo uit: Ik nam de studenten mee in mijn creatieve proces die bestaat uit de volgende vragen:

  1. Wat gebeurt er wereldwijd, in termen van industriële revolutie ?
  2. Wat gebeurt er in de maatschappij op basis van mentale gesteldheid en bijbehorend gedrag?
  3. Voeg daar de eigenschappen van beeldenken aan toe volgens het Delphi model: intuïtie, associëren en verbinden

https://www.hb-wiki.nl/index.php/Delphi-model_Hoogbegaafdheid

Deze aanpak en prikkelende vragen zorgt ervoor dat ik samen met en voor de organisatie in staat ben de vrije ruimte te vinden om tot creatieve ideeën en veelkleurige oplossingen te komen.

Het webinar rondde ik af door de studenten uit te dagen om gebruik te maken van hun talent, vooral zichzelf te zijn, flexibel te zijn, verbindingen aan te gaan en nooit op te geven. Zij zijn de toekomstige generatie die het speelveld en spelregels kunnen veranderen op basis van hun gezond verstand en creativiteit.

En weet je wat ik nu zo zo gaaf vind? Dat afstand niet uitmaakt om de 8 projectgroepen en hun project coaches te inspireren, en dat het lukt hen inzichten mee te geven zodat er 100 ideeën gegenereerd kunnen worden. Om vervolgens dat ene geweldige idee over te houden voor hun Napkin Pitch.

Lees er meer over in de nieuwsbrief van de Minor Horizons Hospitality!

 

Inspirerende groet Wim

 

Vrije Ruimte

Doen waar je goed in bent, waar je heel veel plezier aan beleefd en dan daar je werk van maken. Het is voor mij een ware zoektocht geworden, waarvan ik dacht dat dit niet zo ingewikkeld zou zijn.

Het begint natuurlijk al vrij vroeg in je leven, dat je keuzes moet maken voor later.Wat wil je later worden als je groter bent? Keuzes maken, ik kwam erachter dat dat best ingewikkeld is. Want; welke keuzes maak je en is dat dan wel de juiste keuze of had ik toch maar een andere keuze gemaakt?

Het maken van die keuzes bleek voor mij een duivels dilemma in de loop van de jaren. De gemaakte keuzes! Hoe was ik daar eigenlijk toe gekomen? Waren het wel mijn keuzes of toch keuzes van iemand anders? En op basis waarvan maak of maakte ik dan die keuzes, ratio of intuïtie?

Ik betrapte mij erop dat ik de keuzes maakte vanuit mijn ratio en wellicht ook de ouderwetse gedachte om te kiezen voor zekerheid. Waarom eigenlijk? In de loop der jaren kwam ik erachter dat de dagelijkse werkelijkheid weerbarstig is en dat zekerheid een soort van schijnveiligheid is.

Gevangen in gedachten, in een keurslijf geperst en ingegeven door een grote mate van afstemmen op de ander en loyaliteit, stapte ik als jongvolwassene de wijde wereld in. Met de kennis en wijsheid van nu was ik toen wellicht een tikkeltje te naïef, te goed van vertrouwen maar wel altijd dicht bij mijzelf (vanuit niet-bedreigende energie).

Toen wist ik nog niet dat dit een van de mooie krachtige eigenschappen is die een mens kan bezitten.

Niet-bedreigende energie, die jou vrijheid geeft om dat te doen wat je graag wilt doen en waar je goed in bent. Zodat je in staat bent om terug te gaan naar de onbevangenheid en oordeelloos kunt luisteren. Waardoor je in staat bent om zonder aanname en of overtuigingen (al dan niet van jezelf) de wereld in te kijken.

Hoe ziet deze wereld er dan uit?

Hoe zou het zijn vrij te kunnen denken, wat je instaat stelt om de vrije ruimte te ontdekken, waardoor je instaat bent om zowel bedrijfskundige als levensvraagstukken te beantwoorden.

Door weg te blijven van als er geen ‘als’ meer is.

Ik heb dit zelf mogen ervaren. Waarom moet er eerst iets schokkends en ingrijpends gebeuren wil je tot inzicht komen? Dat heb je kunnen lezen in mijn vorige blog. Wat doe je daar dan mee is vervolgens de volgende vraag die je jezelf kunt stellen.

Deze vraag heeft mij doen besluiten om dat te doen wat ik het liefste doe; vrijdenken en onbevangen naar vraagstukken te kijken, waardoor er vrije ruimte ontstaat.

De kracht van nieuwsgierigheid, verbeelding, creativiteit, vrijdenken en openheid zorgt ervoor dat het potentieel wordt bloot gelegd, het potentieel dat voorheen niet zichtbaar of denkbaar was. Dit leidt vaak tot veelkleurige resultaten, vaak onverwacht of gewoon nog niet bedacht.

De uitkomsten die ik gezien heb zijn versterkend, verfrissend, vernieuwend verrassend en verbindend. De voorwaarde is wel: lef en durf om zaken anders te doen.

Geef vrijdenkers de vrije ruimte.

 

 

Vanuit de schaduw in het licht

Vanuit de schaduw in het licht

Permissie om de beste versie van mij zelf te laten zien.

Dat klinkt nogal. In mijn geval werd het tijd om nu te gaan staan en acteren voor en vanuit mijn innerlijke kracht, ook wel talent genoemd. Te gaan fröbelen.

Acteren vanuit onbevangenheid, gebruikmakend van mijn intuïtie en waarbij mijn hoofd en mijn ratio ondersteunend is.

Ik heb in de afgelopen 50 jaar mijn hoofd zo sterk ontwikkeld dat mijn passie en kracht op de achtergrond waren komen te staan. Wat uiteindelijk resulteerde in twijfel, piekeren en negatieve gedachten.

Met als gevolg periodes van neerslachtigheid, waarin donkere periodes zich afwisselenden

met zwarte periodes, en met zwart bedoel ik inktzwart. Zo zwart dat het mij uiteindelijk in een serieuze vorm van depressie deed belanden. Het is wellicht moeilijk voor te stellen, het is het gevoel dat er geen als meer is…..

Nu 5 jaar verder kan ik zeggen dat ik dit hoofdstuk met succes heb afgesloten, en het klinkt als een cliché; ik ben er veel sterker ben uitgekomen.

Terugkijkend realiseer ik me des te meer wat voor impact deze zwarte periode gehad heeft op mijn vrouw en kinderen. Ik realiseer me, dat ik er, zonder hen en hun onvoorwaardelijke steun in en naast de professionele hulp die ik heb mogen ervaren, de toekomst er “anders” had uitgezien. Ik ben hun dankbaar.

Hoeveel veerkracht moet mijn gezin wel niet gehad hebben, om zich door deze jaren heen te slaan. Aan de andere kant ook het bijzondere dat buiten ons gezin, ik instaat ben geweest een masker op te zetten en mijn kwetsbare kant niet heb laten zien.

De reden waarom ik dit nu schrijf: omdat je als man eigenlijk niet snel met je verhaal naar buitenkomt.

Dat kwetsbaarheid eigenlijk niet snel besproken wordt. Hoe moet je hier als buitenstaander mee omgaan? Het roept vaak discomfort op.  Terwijl het kwetsbare leven, fragiliteit

imperfectie, onzekerheid en broosheid zoveel mooie elementen in zich hebben. Het heeft mij in verbinding gebracht met daar waar het om gaat. Wie ben je nu echt.

Het heeft mij op 54-jarige leeftijd doen besluiten om: de beste versie van mijzelf zelf te laten zien. Door de lessen die ik heb geleerd in mijn verleden voor mij te laten werken.

Daar de kracht uit te halen om door te gaan. Door de kracht van kwetsbaarheid in het licht te zetten en hiermee waardevolle impact te maken, niet alleen voor mijzelf maar ook voor organisaties die daarvoor open staan. Per slot van rekening heb ik dit pad niet voor niets doorlopen.

Dit vraagt om een transitie, niet alleen van mijzelf, maar ook van mijn bedrijf. De komende tijd staat in het teken van deze transitie. Om zo de beste versie van mijzelf te kunnen laten zien, door de kracht van kwetsbaarheid in het licht te zetten.

Waarbij de elementen vrije ruimte, vrijdenken, creëren en doen centraal komen te staan.

Zodat je met een heldere geest naar de toekomst kunt kijken.

Effe wakker worden

Rotterdam, donderdag 16 januari 2020,
de Effe-wakker-worden-tour, met als thema 'hoe gaan we het komende decennium in en wat komt er allemaal op ons af',
hoe onverwachte voorbijgangers, verhalen van Rotterdamse ondernemers, Serge en Brecht (mijn tourgroepje), het heerlijke eten van Lucy's Love Food op de diner locatie ’S Zomers Botanical Warehouse, ingrediënten waren voor een bijzondere reis.
En welke rol het gedicht If van Rudyard Kipling, geïntroduceerd door Rob Ittman, in lunchroom Fröbel in Rotterdam mij aanzette tot het schrijven van dit stuk.

Fröbelen betekent jezelf ontwikkelen door te doen wat je leuk vindt op een plaats waar je je fijn voelt.
Het kan dan ook niet anders zijn dat dit de plek moest zijn voor de ontmoeting met Rob en het gedicht If.

Het gedicht lezen raakte mij. Het gesprek wat daarop volgde was er een met een gelaagdheid die ik nog niet veel vaker was tegen gekomen. Heel bijzonder, wat een gedicht uit 1895 en de introductie door Rob, het tour-groepje, dat elkaar pas 2 uur geleden voor het eerst ontmoette, en de bijzondere locatie samen teweegbracht.

Het kwam tot een bijzonder gesprek/dialoog, waar ruimte was voor elkaars inzichten. Dit naar aanleiding van het gedicht en dat we zonder aannames en overtuiging die eenieder heeft, met oprechte aandacht oordeelloos naar elkaar luisterden. Zonder iemand in een hokje te plaatsen, omdat dit wellicht houvast geeft.
Wat poëzie met je kan doen, als je je daarvoor openstelt.

Nu snapte ik ook waarom ik op de weg naar Rotterdam de Lunar Free Minds podcast luisterde met Ad van Nieuwpoort.

Hierin ging het over welk leven wil je leiden; een spierballen leven of een kwetsbaar leven. Waarbij het spierballen leven gaat over wedijveren met als mogelijk gevolg eenzaamheid. Of toch het kwetsbare leven welke zorgt voor verbinding en samen.

Dit bracht mij bij het boek dat ik aan het lezen ben van Dirk de Wachter "de kunst van ongelukkig zijn". Waarin streven naar het geluk als levensdoel een vergissing blijkt. Streven naar zin en betekenis, daarentegen, is waar het leven om draait.

Alles viel die middag voor mij op z’n plek. Hoe mooi is het als je de kracht van kwetsbaarheid in het licht durft te zetten. Waarbij het gaat om inhoud te geven aan thema’s als imperfectie, onzekerheid, kwetsbaarheid, fragiliteit en broosheid die in het leven verscholen zitten.

Ik ga fröbelend het nieuwe decennium in.
Ga je mee?

 

Wim

 

Wij maken gebruik van cookies!

Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord dat deze website cookies plaatst op uw apparaat. Een cookie is een klein tekstbestand dat door de website wordt gebruikt om de website te laten functioneren en uw bezoek efficiënt te maken.

Klik op akkoord voor een volledig werkende website, of bekijk eerst de details op de detail pagina alvorens u akkoord gaat.